Hoe vertel ik het

In uw gezin is veel veranderd: het gedrag van uw kind heeft een plaats gekregen en een naam. U hebt nieuwe hoop gekregen, weet meer over de achtergronden en bent klaar om een nieuwe start te maken.

Maar in de buitenwereld is nog niets veranderd. In de buurt staat uw familie nog steeds bekend als 'dat gezin waar altijd herrie is met dat kind' en opa en oma zien u met uw drukke kind nog steeds liever gaan dan komen. Er is weinig begrip voor het kind met ADD dat problemen met aandacht heeft, passief en dromerig is en niet lijkt te willen, terwijl er sprake is van niet kunnen.

Isolement

Het gebeurt nogal eens dat gezinnen met een kind met AD(H)D in een isolement terechtkomen. Dat is voor alle betrokkenen een verkeerde zaak. Niet alleen wordt de last voor ouders zwaarder omdat er minder een beroep op anderen kan worden gedaan, maar ook het gevoel er niet bij te horen kan veel verdriet veroorzaken.

Helaas verloopt het contact van een kind met AD(H)D met de buitenwereld niet vanzelf. Het zal een blijvende investering van u vragen.

Hoe vertellen we het familie en vrienden?

Voor veel ouders valt het niet mee te moeten vertellen dat bij hun kind de diagnose AD(H)D gesteld is. Een stoornis in de hersenen, waarbij mogelijk medicijnen voorgeschreven zijn …

Familie en vrienden kunnen zo hun eigen gedachten hebben over AD(H)D, mogelijk gevoed door populaire overtuigingen en uitlatingen in de pers. Misschien kunt u uitleg geven of verwijzen naar publicaties, websites en dergelijke. Hoewel u uw zorgen en verdriet niet hoeft te verbergen, zult u helaas niet altijd kunnen rekenen op begrip en acceptatie in uw omgeving.

In contact met 'lotgenoten', bijvoorbeeld via de behandelaar of via oudervereniging Balans, kunt u in dat geval misschien wel vinden waar u behoefte aan heeft.

En de buren?

Het hangt er natuurlijk helemaal vanaf hoe de woonsituatie is en hoe de relatie met de buren ligt. U kunt ervoor kiezen ze uit te nodigen voor een gesprek. Probeer dan niet voortdurend (de streken van) uw kind te verdedigen, maar probeer uw zorgen om het kind te delen. Wanneer u zelf nog te emotioneel bent om het onderwerp bij uw buren aan te kaarten, kunt u er ook voor kiezen een brief te schrijven. Het is wel belangrijk om hierover vooraf met uw kind te overleggen.

Lees verder: Hobby's

Laatste wijziging: 14-05-2012