Na de diagnose

In eerste instantie zijn ouders vaak opgelucht als ze de diagnose horen. Het gedrag heeft een naam, een oorzaak en aanknopingspunten voor behandeling. Het verlost ze van een schuldgevoel dat ze geen goede opvoeders zouden zijn.

Een andere emotie is verdriet. Een kind met een stoornis - en nog wel in de hersenen, dat moet wel even verwerkt worden. De diagnose AD(H)D lijkt een streep te halen door alles wat ouders voor hun kind wensen: veel vrienden, plezier en succes op school, groeiende zelfstandigheid, een mooie toekomst.

Geduld, tijd, moeite

Maar al is AD(H)D een flink ontwikkelingsrisico, dit betekent niet dat het onvermijdelijk is dat uw kind uw gezinsleven ontwricht, dat uw kind alleen negatieve reacties ontmoet, het slecht doet op school en lang niet zo gelukkig is als hij/zij zou kunnen zijn.

Het betekent ook niet dat u als ouder machteloos staat. U bent als ouder misschien nog wel belangrijker voor uw kind dan ouders van 'gewone' kinderen. Het is nog steeds mogelijk uw kind op te voeden tot een goed functionerende, gelukkige volwassene, maar het zal veel geduld, tijd en moeite kosten.

Een kind met AD(H)D heeft gespecialiseerde ouders nodig en dat zijn de meeste ouders niet van nature. Maar deze specialisatie is wel te leren!

Behandeling van AD(H)D

Er is nog geen medicijn dat ADHD of ADD geneest, evenmin als een pasklare therapie die de stoornis opheft. Wel kunnen medicijnen de kernsymptomen verminderen en zijn er verschillende manieren om ouders, kind en leerkracht te ondersteunen, zodat zij meer effectief en aangepast gedrag kunnen aanleren op school, thuis en tegenover leeftijdgenoten. Wetenschappers zijn het erover eens dat medicatie bij AD(H)D het meeste effect heeft.

Maar de behandeling houdt meer in dan alleen het voorschrijven van medicijnen. Het is belangrijk dat u zich als ouder zoveel mogelijk verdiept in wat AD(H)D is en hoe deze stoornis het leven van uw kind en uzelf beïnvloedt. Daarnaast kan een oudercursus of -training u helpen het gedrag van uw kind in betere banen te leiden. En via gedragstherapie kan uw kind, als het wat ouder is, geholpen worden zijn gedrag aan te passen aan de eisen van de omgeving.

Richtlijnen voor behandeling

De behandeling van AD(H)D vindt bij voorkeur plaats door een team van diverse deskundigen waarin in ieder geval een arts en een gedragstherapeut samenwerken. Zij werken tegenwoordig meestal volgens speciale richtlijnen en protocollen. Deze zijn het resultaat van recente wetenschappelijke inzichten en uitvoerige discussies binnen diverse beroepsgroepen van behandelaars. Het werken met deze richtlijnen geeft de patiënt (en de ouders) de garantie dat er wordt gehandeld volgens de meest recente inzichten.

Hulp op maat

Het betekent niet dat elk kind met AD(H)D op precies dezelfde manier wordt behandeld. Hulpverlening moet altijd aangepast zijn aan de omstandigheden van kind, gezin en omgeving ('hulp op maat'). Er kunnen dus omstandigheden zijn die een hulpverlener doen afwijken van richtlijnen en protocol. De hulpverlener dient zich in zo'n geval wel te kunnen verantwoorden.

Lees verder: De behandeling van AD(H)D

Laatste wijziging: 02-05-2012