Het hoeft geen AD(H)D te zijn

AD(H)D is geen absoluut afgebakende categorie. Zoals de meeste gedrags- en/of psychiatrische stoornissen kan het niet met objectieve maten worden vastgesteld, zoals dat bij veel lichamelijke ziektes wel kan. Bij diabetes bijvoorbeeld geeft het percentage insuline in het bloed aan of er sprake is van suikerziekte. Bij AD(H)D hebben we zulke 'biologische maten' niet.

Zorgvuldige diagnose

AD(H)D is een diagnose die door een arts wordt gesteld. De arts gebruikt daarbij gegevens van derden (ouders/leerkrachten). De diagnose kan daardoor altijd een subjectief element bevatten. Een reden te meer om zeer zorgvuldig te werk te gaan.

Er is bovendien geen waterdichte scheiding tussen iemand met en iemand zonder AD(H)D. Elk kind heeft in meer of mindere mate wel eens last van concentratieproblemen of hyperactiviteit en impulsiviteit. Bij AD(H)D is sprake van meer dan gemiddeld afwijkend gedrag, dat vaker en in ernstiger mate voorkomt dan normaal én tot problemen leidt.

Druk, impulsief en/of ongeconcentreerd gedrag komt ook in meer of mindere mate voor bij kinderen met andere stoornissen, zoals:

• pervasieve ontwikkelingsstoornissen, waaronder PDD-NOS
• agressieve gedragsstoornissen (ODD en CD)
• hechtingsstoornissen
• ernstige verwaarlozing
• angst- of stemmingsstoornissen
• misbruik van (verslavende) middelen
• het syndroom van Gilles de la Tourette

Lees meer: Het vaststellen van de diagnose AD(H)D

Laatste wijziging: 02-05-2012