Hulp zoeken: onzekerheid en geruststelling

Ouders gaan altijd eerst aan zichzelf twijfelen bij problemen met hun kinderen. Ben ik te streng of te toegeeflijk? Is ons gezin te druk en moet een van ons zijn/haar baan opgeven? Ook uit de omgeving komen vaak zulke signalen. 'Geef hem maar eens een weekendje aan mij mee', zegt de moeder van het neefje, dat zich zo volmaakt gedraagt.

Onzekerheid

Vooral als het kind met AD(H)D de oudste is, en ze nog geen vergelijkingsmateriaal hebben, nemen de ouders aan dat het afwijkende gedrag voortkomt uit fouten die zij zouden maken. Pas bij een volgend kind beseffen ze dat het ook heel anders kan. Maar zelfs al is het niet de oudste en zijn er al meerdere normaal reagerende kinderen in het gezin, dan nog twijfelen ouders eerst aan hun eigen opvoedcapaciteiten als er problemen zijn met een kind. Opvoeden moet iedereen kunnen, is immers de heersende gedachte.

Speciale opvoedingsvaardigheden

De waarheid is dat het opvoeden van een kind met (aanleg voor) AD(H)D speciale vaardigheden vraagt. Voor de meeste ouders is opvoedingsondersteuning nodig om zich deze vaardigheden eigen te maken. Voor kinderen met ADD geldt dit misschien in mindere mate, maar ook hier kunnen ouders tegen problemen aan lopen.

Hulp bij opvoeden

Uit onderzoek is gebleken dat de AD(H)D-verschijnselen ernstiger kunnen zijn en langer kunnen aanhouden als het ouders niet tijdig lukt hun opvoeding aan te passen aan het gedrag van het kind. Het is jammer dat het zoeken van professionele hulp nog zo beladen is; alsof je dan laat merken ongeschikt als ouders te zijn. Integendeel: erkennen dat je er alleen niet uit komt en naar hulp zoeken, zijn juist tekenen van verantwoordelijk ouderschap.

Geruststelling

Wanneer ouders zich met hun ongerustheid over het kind tot deskundigen wenden (meestal eerst de huisarts), hangt het van allerlei toevallige omstandigheden af of er begrip is voor de situatie. Wanneer de kennis over AD(H)D of een van de vele andere ontwikkelingsproblemen ontbreekt - en dat is helaas nog regelmatig het geval - kunnen ouders ten onrechte gerustgesteld worden met opmerkingen als: 'Ach mevrouw/mijnheer, druk gedrag is heel normaal voor jonge kinderen' of 'U hebt gewoon een temperamentvol kind, pak hem maar stevig aan; mijn kinderen waren ook druk, maar die zijn prima terechtgekomen', 'Ieder kind vergeet weleens iets' en 'Opvoeden kost gewoon veel energie'.

Intuïtie

Soms is de geruststelling terecht. Maar als het toch geen zaak is van 'een gewoon temperamentvol kind', steekt de twijfel weer snel de kop op bij de ouders. Vaak blijkt achteraf dat zij het toch bij het goede eind hadden, omdat ze zelf intuïtief het verschil aanvoelden tussen gewoon druk gedrag en ongewoon druk gedrag. Of gewoon dromerig zijn en extreem dromerig zijn. Het is dan ook belangrijk dat ouders hun zorgen en twijfel blijven aankaarten en niet denken: ik zal het wel mis hebben want de dokter (of wie dan ook) heeft toch gezegd dat het gedrag van mijn kind heel normaal is?

Het hoeft geen AD(H)D te zijn

Druk, impulsief en/of ongeconcentreerd gedrag hoeft niet door AD(H)D te komen. Elk kind heeft deze verschijnselen weleens als het moe of uit z'n evenwicht is. Naast deze gewone oorzaken van dit gedrag kan druk, impulsief of ongeconcentreerd gedrag ook veroorzaakt worden door andere aandoeningen of omstandigheden.

Lees verder: Het hoeft geen AD(H)D te zijn

Laatste wijziging: 02-05-2012