Aandachts- en concentratiestoornissen

Kinderen met AD(H)D vinden het moeilijk om hun aandacht op een taak te richten, die aandacht vast te houden en zich niet door allerlei prikkels te laten afleiden.

Verstoorde prikkelverwerking

Met 'prikkels' bedoelen we alles wat met de zintuigen wordt waargenomen: wat we zien, horen, voelen, proeven en ruiken. Kinderen met AD(H)D kunnen onbelangrijke prikkels lang niet altijd naar de achtergrond van hun bewustzijn dringen. Ze horen bijvoorbeeld op school niet alleen de leerkracht praten, maar ze horen ook de auto op straat, het vliegtuig in de lucht, het gekraak van de stoel naast zich. Ze zien niet alleen wat de leerkracht op het bord schrijft, maar ze zien ook die leuke tekening naast het bord en de strepen op de trui van hun buurman.

Het kost ze extra veel energie om zich dan toch te kunnen concentreren en de onbelangrijke prikkels te negeren. Dat komt niet door een hoge of lage intelligentie of doordat ze zich niet willen concentreren, het komt doordat hun hersenen anders werken (zie Oorzaken en erfelijkheid van AD(H)D).

Verschillende soorten aandachtsproblemen

Er zijn verschillende soorten aandachtsproblemen. Kinderen met AD(H)D kunnen te maken hebben met één of (meestal) meer van deze problemen. We onderscheiden:

• problemen met het richten van de aandacht; het is moeilijk om aan een taak te beginnen
• problemen met het selecteren van belangrijke prikkels; het is moeilijk om te kiezen tussen belangrijke en onbelangrijke details
• problemen met het vasthouden van de aandacht; het is moeilijk om weerstand te bieden aan afleidende prikkels
• problemen met informatieverwerking (vooral bij kinderen met ADD): door langzame informatieverwerking ontstaat ook gevoeligheid voor afleidende prikkels
• problemen met het (gericht) verplaatsen van de aandacht; het is moeilijk om van de ene taak op de andere over te stappen, bijvoorbeeld na een rijtje 'plus-sommen' een rijtje 'min-sommen' maken

Niet altijd snel afgeleid

Het verwarrende is dat kinderen met AD(H)D niet altijd snel afgeleid zijn. Ze kunnen zich wel goed concentreren op spannende films, computerspelletjes of andere zaken die hen interesseren. Aan buitenstaanders ontlokt dit vaak de opmerking "Ze kúnnen het wel, als ze maar wíllen." Kinderen met AD(H)D kunnen zich inderdaad wel concentreren, maar ze hebben daar een veel sterkere prikkel voor nodig. Met andere woorden: alleen als ze iets verschrikkelijk interessant of leuk vinden, kunnen ze zich gemakkelijk concentreren. En dan kunnen ze ook volledig opgaan in dat wat hen bezighoudt. Dit verschijnsel wordt hyperfocus genoemd. In andere gevallen kost het ze veel meer inspanning dan andere kinderen om hun aandacht erbij te houden.

Lees verder: Hyperactiviteit

Laatste wijziging: 02-05-2012